De Indische Waterlelies is een uniek sprookje in het Sprookjesbos van de Efteling in Nederland. Geschreven door de Belgische koningin Fabiola in 1960 en in 1966 officieel geopend in het pretpark, is het sprookje een belangrijk onderdeel van de Efteling's collectie van verhalen in beweging. Het sprookje combineert techniek, muziek en animatronics in een unieke voorstelling die sinds de jaren zestig het park verrijkt. Deze artikel biedt een gedetailleerde beschrijving van het sprookje, inclusief geschiedenis, thema, technische uitvoering, en de evolutie van de attractie in de loop der jaren.
Een sprookje met oorsprong
De Indische Waterlelies is een sprookje over een heks die jaloers is op de schoonheid van de sterrenkinderen die dansen op een meer in het maanlicht. In haar jaloezie betovert ze de kinderen tot waterlelies. Het verhaal is geschreven door koningin Fabiola in 1955 onder de titel Los doce Cuentos maravilloso en werd in 1961 vertaald naar het Nederlands in de bundel De twaalf wonderlijke sprookjes van koningin Fabiola. Het sprookje is een van de twaalf in deze bundel, die in België is geschreven en daarna in Nederland uitgebracht.
Het besluit om het sprookje uit te beelden in de Efteling werd genomen in 1962, na het lezen van het verhaal door Peter Reijnders, een belangrijke technische afdeling in het park. Samen met Anton Pieck, de ontwerper van meerdere sprookjes in het park, en de directeur van de Efteling werd besloten om het sprookje toe te voegen aan het park. Dit was gedeeltelijk bedoeld om meer bezoekers uit België aan te trekken. Het was echter niet vanzelfsprekend om het verhaal in het park te integreren, aangezien het auteursrecht nog steeds geldig was. Fabiola gaf uiteindelijk haar toestemming voor de uitbeelding.
De opening en de technische uitdagingen
De Indische Waterlelies werd officieel geopend op 3 mei 1966. Op 22 maart van dat jaar, enkele weken voor de opening, bezochten de toenmalige voorzitter en directeur van de Efteling, samen met Anton Pieck en Peter Reijnders, koningin Fabiola in haar kasteel in Laken. Ze legden verslag uit over de voorbereidingen voor de sprookjesuitbeelding. Fabiola zelf zou niet aanwezig zijn bij de officiële opening.
De opening werd uitgevoerd door de Belgische ambassadeur in Nederland, baron F.X. van der Straten-Waillet. Het was een grote gebeurtenis voor de Efteling, aangezien het sprookje destijds de grootste attractie was die het park tot dan toe had gebouwd. De opening werd vergezeld door een officiële ceremonie en extra entertainment, met veel buitenlandse gasten. Het personeel dat aan de attractie had gewerkt, werd echter niet uitgenodigd voor de officiële opening.
De technische realisatie was een uitdaging. Tijdens de eerste voorstelling was het mechanisme van de heks nog niet klaar, en drie mannen moesten onder de animatronic kruipen om het verhaal te laten doorgaan. De kikkers gaven tijdens de eerste voorstelling ook het loodje, en de technici moesten de attractie meerdere keren herstarten om alles in werking te krijgen. Hoewel het sprookje niet perfect verliep bij de opening, was het een belangrijke mijlpaal voor de Efteling. Het inspireerde het park om later nog grotere en complexere attracties te bouwen, zoals Droomvlucht en fata Morgana.
Locatie en thema
De Indische Waterlelies is gevestigd in het Sprookjesbos van de Efteling. Het sprookje is het 22e op de route in het Sprookjesbos en ligt tussen de Prinsenpoort en het Openluchttheater. Het verhaal wordt uitgebeeld in een volledig geconditioneerde zaal, waar bezoekers een animatronicsvoorstelling kunnen zien. Deze voorstelling bevat zeven elfjes in de vorm van waterlelies, een heks, en een band bestaande uit vier kikkers en drie ganzen. Het decor is een oerwoud, waarin het verhaal zich afspeelt.
Een belangrijk onderdeel van de sprookjesroute is het plein voor de Indische Waterlelies. Hier staan indrukwekkende tempelwachters, die een sprookjesachtige sfeer creëren. De poort naar de zaal is gelegen onder een luifel, en bezoekers kunnen onder de muziek van Bert Kaemfert, een afro-beatcomponist, naar de dansende elfjes, kikkers en de heks kijken. De muziek is een belangrijk onderdeel van het sprookje, en draagt bij aan de atmosfeer van het verhaal.
Evolutie en veranderingen
De Indische Waterlelies is sinds zijn opening in 1966 meerdere keren aangepast. In de oorspronkelijke uitbeelding lag het sprookje niet in het Sprookjesbos, maar in de Siertuin, samen met andere attracties zoals De Vliegende Fakir. Na de opening van het Sprookjesbos werd het sprookje verplaatst naar het huidige locatie in 1998.
In de jaren 70 en 80 werden er verschillende aanpassingen doorgevoerd. In 1967 bezocht koningin Fabiola het sprookje in eigen persoon, samen met haar dochter prinses Paola, prins Filip en prins Laurent. Dit was een belangrijk moment in de geschiedenis van het sprookje. In 1981 werd de attractie verbouwd en een nieuwe techniek geïntroduceerd. In de jaren 90 werden de rotspartijen en de galerij aangepast, waardoor het publiek beter zicht op de voorstelling had.
In 1996 volgde een grote renovatie. De feeën werden vervangen, er kwam een nieuwe heks en het decor werd opnieuw geschilderd. In 2015 volgde een nieuwe ronde van vernieuwing. Het rotswerk werd opnieuw geschilderd, de wachters kregen nieuw bladgoud, en de animatronics van de kikkers en de heks werden vernieuwd. De elfjes kregen fonkelende kleding en de muziek werd opnieuw gemixt met nieuwe geluidseffecten.
In 2019 en 2021 werden de rotswanden bij de uitgang van het sprookje vernieuwd. Het plafond van de tunnel werd verhoogd, zodat bezoekers die groter zijn niet meer hoefden te bukken. In 2021 werd ook de animatronic van de heks verbeterd. De jaren 2000 tot 2015 zagen ook de sprookjeswachters in de winter tijdens het Eftelingse kerstverjaardagsevent een extra bontjas aan krijgen, hoewel dit niet volledig in lijn was met het subtropische thema van het sprookje.
Het sprookje als attractie
De Indische Waterlelies is niet alleen een verhaal, maar ook een technische attractie met animatronics, muziek en een visueel indrukwekkend decor. Het verhaal wordt verteld door Reny de Lannée, en de muziek is gecomponeerd door Yma Súmac en Bert Kaemfert. Het decor is ontworpen door Anton Pieck, en de technische uitwerking is van Peter Reijnders.
De voorstelling begint met het verhaal over een heks die in een oerwoud woont en jaloers is op de schoonheid van de sterrenkinderen. Ze betovert hen tot waterlelies. De bezoekers zien de elfjes dansen op het meer, en de heks probeert hen te verjagen. De kikkers en de ganzen begeleiden de voorstelling met hun dans en hun geluiden. De voorstelling eindigt met de oplossing van het sprookje, waarin de heks haar macht verliest en de elfjes weer worden hersteld.
Bezoekertips
Voor bezoekers die De Indische Waterlelies willen bezoeken, zijn er een aantal tips om het sprookje optimaal te kunnen ervaren:
- Tijdstip: Het sprookje is het beste te bezoeken in de morgen of in de late middag, wanneer de sprookjesroute van de Efteling minder druk is.
- Route: De Indische Waterlelies is gevestigd in het Sprookjesbos en ligt tussen de Prinsenpoort en het Openluchttheater. Het is te bereiken via een aparte weg na het Herautenplein.
- Duur: De voorstelling duurt ongeveer 10 minuten.
- Toegankelijkheid: De zaal is toegankelijk voor mensen met beperkingen, met vaste zitplaatsen en voldoende ruimte voor rolstoelen.
- Muziek: De muziek van Bert Kaemfert is een belangrijk onderdeel van de sprookjesvertoning. Het is een afro-beatstijl, wat het verhaal extra levendig maakt.
Conclusie
De Indische Waterlelies is een sprookje dat sinds 1966 een belangrijk onderdeel is van de Efteling. Het is geschreven door koningin Fabiola en uitgebeeld in een technische attractie die uniek is in het park. Het verhaal combineert animatronics, muziek en een sprookjesachtig decor om bezoekers een unieke ervaring te bieden. De Indische Waterlelies is een voorbeeld van hoe een sprookje kan worden uitgebeeld in een pretpark, en hoe techniek en kunst samenwerken om een verhaal tot leven te brengen. Het sprookje is sinds zijn opening meerdere keren verbeterd en vernieuwd, en blijft een populaire attractie in het Sprookjesbos van de Efteling.