De Indische Waterlelies is één van de meest indrukwekkende en unieke attracties in het Sprookjesbos van de Efteling. Deze sprookjesuitbeelding, gebaseerd op een verhaal van koningin Fabiola, is niet alleen een essentieel onderdeel van de Efteling-ervaring, maar ook een belangrijk historisch en cultureel erfdeel van het park. Het sprookje vertelt het verhaal van jaloerse heksen die de schoonheid van de sterrenkinderen niet kunnen verdragen en hen betoveren tot waterlelies. In dit artikel wordt een uitgebreide beschrijving gegeven van de Indische Waterlelies, inclusief het verhaal achter de attractie, de technische uitwerking, de historie rondom de opening en de latere ontwikkelingen.
Oorsprong en geschiedenis van de attractie
Het sprookje dat de basis vormt voor de Indische Waterlelies werd geschreven door koningin Fabiola van België in 1955. Het is één van de twaalf wonderlijke sprookjes in haar bundel Los doce Cuentos maravilloso. In 1961 werd het vertaald naar het Nederlands door Lia Timmermans en gepubliceerd onder de titel De twaalf wonderlijke sprookjes van koningin Fabiola. Dit sprookje werd gekozen voor een uitbeelding in de Efteling, waardoor het een speciale plek kreegt in de collectie sprookjes die in het park te zien zijn.
De Indische Waterlelies werd ontworpen door Anton Pieck, de kunstenaar die ook verantwoordelijk was voor vele andere sprookjes in het Sprookjesbos. De technische realisatie van de attractie lag in handen van Peter Reijnders. Het sprookje is opgeleverd als de grootste attractie die de Efteling tot dan had gebouwd, wat een mijlpaal was in de ontwikkeling van het park.
Ontwerp en uitbeelding
De Indische Waterlelies is uitgebeeld als een geconditioneerde binnenshow, waarin het verhaal van koningin Fabiola tot leven komt via animatronics en muziek. In de voorstelling dansen zeven elfjes op maanlicht, terwijl een jaloerse heks hen betovert tot waterlelies. Daarnaast zijn er animatronics van een kikkerband en ganzen die de show verder begeleiden.
De uitbeelding begint aan het einde van de Prinsenpoortroute in het Sprookjesbos. Bezoekers worden geleid via een natuurstenen pad naar een rotspartij, waarboven de naam van het sprookje in goudkleurige letters op een plaquette te zien is. In het decor zijn verschillende symbolen te herkennen, zoals het sterrenbeeld Orion in de achtergrond, wat het sprookje extra betoverend maakt.
Het sprookje is zo ontworpen dat het een geheel eigen attractie lijkt, los van de rest van het Sprookjesbos. Het heeft ook een belangrijke rol gespeeld in de verdere ontwikkeling van grotere sprookjesuitbeeldingen zoals het Spookslot.
Opening en technische problemen
De Indische Waterlelies werd officieel geopend op 3 mei 1966 door de Belgische ambassadeur in Nederland, baron F.X. van der Straten-Waillet. De opening was een feestelijke gebeurtenis, met een grote ceremonie en het aanwezig zijn van buitenlandse gasten. Toch verliep het niet zonder problemen. Kort voor de opening was de attractie volledig onder water gelopen door een defecte pomp, en er moest haast gebeurd worden om de schade te herstellen. Bovendien was het technisch niet volledig klaar: tijdens de eerste voorstelling was het mechaniek van de heks nog niet functioneel. Uiteindelijk moesten drie mannen onder de pop kruipen om de animatie te simuleren.
De volgende dag moest de show opnieuw starten, maar de kikkers werkten niet meer. Pas na een lange nacht van reparaties konden de lelies eindelijk dansen voor de gasten. De opening leek dus eerder een technische oefening dan een soepele show, maar de bezoekers waren toch erg onder de indruk. Het sprookje bleek een groot succes en leidde tot een toename van het aantal bezoekers naar de Efteling.
De rol van Koningin Fabiola
Koningin Fabiola was persoonlijk betrokken bij de realisatie van de Indische Waterlelies. Kort voor de opening bezochten hoofdverantwoordelijke figuren, zoals voorzitter Van der Heijden en Anton Pieck, haar in haar kasteel in Laken om verslag te doen van de voorbereidingen. Fabiola zelf was niet aanwezig bij de officiële opening, maar ruim een jaar later, op 21 juni 1967, bezocht ze het sprookje samen met haar schoonzus prinses Paola en hun kinderen. Dit bezoek gaf het sprookje extra prestige en toonbeeldende betekenis.
De band tussen de Efteling en koningin Fabiola werd verder versterkt door het feit dat het sprookje een belangrijke doelgroep bereikte: de Zuiderburen. Rond de opening werden ongeveer 30.000 bezoekers uit het Zuiden getrokken om het sprookje van hun koningin te zien. Deze groep was voorheen niet sterk vertegenwoordigd in de Efteling, maar het Indische Waterlelies maakte hen bewust gemaakt van het park en zijn unieke sprookjes.
Evolutie en renovaties
De Indische Waterlelies heeft gedurende de jaren meerdere renovaties doorgemaakt, zowel aan de buitenkant als in de show zelf. In 2015 werd de attractie grondig gerenoveerd. Het rotswerk werd opnieuw geschilderd en het plein voor de show werd gerenoveerd met nieuwe bankjes en varens. Ook de animatronics werden vernieuwd: de heks kreeg een nieuw uiterlijk, de elfjes kregen fonkelende kleding en de muziek werd opnieuw gemixt met nieuwe geluidseffecten.
In 2019 en 2021 volgde een verdere vernieuwing van de uitgangstunnel. De rotsen werden opnieuw opgetrokken en het plafond werd verhoogd, zodat bezoekers niet meer hoefden te bukken. Deze renovaties zorgen ervoor dat de Indische Waterlelies nog steeds indruk maakt op moderne bezoekers en het karakteristieke sprookjesachtige gevoel behoudt.
De show en het sprookje
De voorstelling die in de Indische Waterlelies te zien is, is gebaseerd op het sprookje van koningin Fabiola. Het verhaal vertelt over een heks die jaloers is op de schoonheid van de sterrenkinderen, die dansen op een meer in het maanlicht. De heks betovert hen tot waterlelies, waarbij het mysterie van het sprookje ontdekt wordt. De show duurt ongeveer vijf minuten en is een mix van animatronics, muziek en verlichting.
De muziek is geschreven door Bert Kaempert en is uitgevoerd in een stijl van African Beat. Dit geeft de show een exotische en ritmische toon die goed aansluit bij de betoverende sfeer van het sprookje. De animatronics zijn ontworpen door Peter Reijnders, die ervoor zorgde dat de bewegingen van de elfjes, kikkers en ganzen realistisch en aangenaam werden.
Wetenswaardigheden
Tijdens de voorbereidingen voor de opening van de Indische Waterlelies was het sprookje niet alleen technisch een uitdaging, maar ook cultureel. Het verhaal van koningin Fabiola was toen nog niet erg bekend bij de Nederlandse bezoekers, wat leidde tot enige twijfel over de aantrekkingskracht. Deze zorgen bleken ongegrond, want de attractie trok veel bezoekers en werd een succes. Het was ook het begin van een grotere aanwezigheid van de Efteling in het Zuiden van Nederland.
Een interessante wetenswaardigheid is dat er ooit echte waterlelies in de vijver voor het sprookje te zien waren. Ook is het sterrenbeeld Orion verwerkt in het decor, wat een subtiele verwijzing is naar het maanlicht in het verhaal.
Bezoekerservaring en toekomst
De Indische Waterlelies is een must-see voor iedere bezoeker van de Efteling. Het combineren van een prachtig verhaal, technische innovatie en sprookjesachtige sfeer maakt het tot een unieke ervaring. Het sprookje is niet alleen een attractie, maar ook een stuk historie dat verhaalt over de samenwerking tussen kunstenaars, technici en de koninklijke familie.
De toekomst van de Indische Waterlelies hangt af van de ontwikkelingen in de Efteling. Aangezien het park blijft evolueren, is het mogelijk dat de attractie nog verder gerenoveerd zal worden. Maar ongeacht de toekomst, zal de Indische Waterlelies altijd een belangrijk stuk van de Efteling-identiteit blijven.
Conclusie
De Indische Waterlelies is een meesterwerk van kunst, techniek en verbeeldingskracht. Het sprookje van koningin Fabiola is met veel passie en creativiteit tot leven gekomen in de Efteling. De uitbeelding is niet alleen een attractie, maar ook een historisch en cultureel belangrijk gebeuren. De opening in 1966 was een mijlpaal, niet alleen voor de Efteling, maar ook voor de relatie tussen de Efteling en de koninklijke familie. De attractie is sindsdien meerdere keren gerenoveerd, maar behoudt haar betoverende sfeer. Voor bezoekers is het sprookje een indrukwekkende ervaring die niet alleen het verhaal van Fabiola toont, maar ook de sprookjesachtige essentie van de Efteling.